Zajęcia pozalekcyjne
Perfect Facebook Like Box Sidebar
Logowanie

PDFDrukujEmail


Najwcześniej istniała w zabudowaniach dworskich w Ludwinie szkółka prowadzona przez

córkę właściciela, Ludwikę Jabłoszewską. Uczono w niej od św. Mikołaja do św. Wojciecha.


W latach 40-tych XIX wieku w rejonie Chwałowic zaczęły się pojawiać szkółki gminne

zwane popularnie ?zimowymi?. Były one utrzymywane przez gminy lub samych chłopów.

Niekiedy otrzymywały wsparcie w postaci lokalu, czy opału od miejscowych dziedziców.

Nauczanie w tego typu placówkach ograniczało się zazwyczaj do miesięcy zimowych,

dzięki czemu szkoła nie przeszkadzała chłopom w wykorzystywaniu potomstwa do pracy

w polu.




Warunki takiej ?zimowej? nauki były bardzo prymitywne. Uczeń miał tabliczkę               i rysik, ale z elementarzem i miejscem w ławce już były problemy. Nauczycielami w takich szkółkach byli z reguły ?światlejsi? chłopi, pisarze gminni lub wysłużeni żołnierze.


Poziom kształcenia zależny był w tych szkołach od wiedzy i sumienia nauczyciela oraz ciągłości nauczania, przez co najmniej kilka zim,

a z tym różnie bywało. Zapału i środków starczało bowiem tylko na ?jeden sezon?. Dla większości gmin ?szkółka zimowa?, do momentu powstania w danej miejscowości szkoły etatowej, stanowiła jedyną możliwość wyrwania się z okopów analfabetyzmu.


Szlachcie nadal nie zależało na kształceniu poddanych, zaś lokalne gminy rzadko były w stanie ze swych skromnych środków utrzymać nauczyciela i budynek szkoły. Tym bardziej należy podkreślić fakt utrzymania takowej naszej miejscowości.


Najwcześniej odnotowana została szkółka zimowa w Chwałowicach w I połowie XIX w., w której Józef Mayer nauczał 42 uczniów.


Niektóre dokumenty diecezjalne jednoznacznie wskazują na istnienie szkółki gminnej w Chwałowicach, choć trzeba zaznaczyć, że w latach 1847-1852 była ona ?nieobsadzona?. Nauczycielami byli  Szymon Baran, Szczepan Sech, Franciszek Dzikowski, Stefan Cichomski, a przez całą dekadę lat 60-tych Ferdynand Sech.


Edukację ?zimową? w ramach szkółki gminnej kontynuowano w Chwałowicach jeszcze wiele lat po uzyskaniu autonomii.


W latach 70-tych bądź 80-tych w tutejszej szkole uczyli Ferdynand Lech, Daca i Sobniarz.


Pierwsze informacje o jedno-klasowej szkole ludowej w Chwałowicach pojawiły się w dokumentach z lat 1886-1887. Była ona wówczas również placówką niezorganizowaną, a nauczaniem dzieci zajmował się Michał Leba. Sytuacja zmieniła się dopiero w roku szkolnym 1887/88, od kiedy to zaczęła funkcjonować tu właściwa szkoła jedno-klasowa.


Datę tę można przyjąć za początek istnienia szkoły etatowej w Chwałowicach.


W protokole Rady Szkolnej w Chwałowicach z dnia 6 września 1889 roku baron Adam Horoch w obecności członków rady: Szymona Maja, Kacpra Maciąga, Jana Gugały, Jana Suszka, ks. Jędrzeja Różyckiego  i ówczesnego nauczyciela Andrzeja Świerczka ofiarował na rzecz szkoły z dóbr dworskich plac położony naprzeciw Urzędu Cłowego w Chwałowicach i materiał na jego ogrodzenie ? dzisiejszy plac szkolny.


Do roku 1908 w Chwałowicach zatrudniony był tylko jeden nauczyciel. Dwa lata później w tutejszej szkole pracowały już trzy osoby. Józef Cetnarski jako pierwszy pełnił funkcję kierownika naszej szkoły.

Po pożarach jakie strawiły drewniane budynki szkolne, nauka odbywała się w trzech odrębnych budynkach wynajmowanych przez gminę u miejscowych gospodarzy. Wtedy też zapadła decyzja o budowie nowej szkoły. Decyzja była radykalna, warunki niełatwe, ale dzięki zaangażowaniu i determinacji wszystkich mieszkańców dwa lata później szkoła została oddana do użytku. Był rok 1911 ? stąd dzisiejsze święto.


Przez długi okres chwałowska szkoła pozostawała placówką jedno-klasową, ponieważ dopiero w 1912 roku została przekształcona w szkołę dwu-klasową. Od 1913 roku do 1935 r. szkołę prowadził Andrzej Dul.


Na uwagę zasługuje fakt odnotowany 7 października 1915 roku o stacjonowaniu w szkole naszych wojsk w związku z czym zniszczeniu uległ sprzęt i meble na kwotę 3082 Koron.


Od 1922 r. w Chwałowicach istniała już jako trzy-klasowa szkoła powszechna licząca 7 oddziałów.


W dokumencie z 20 stycznia 1928 roku odnotowano, iż w trzy-klasowej szkole w Chwałowicach naukę pobierało 162 uczniów.


Według danych z lat 1933 ? 1935 w murowanym budynku szkolnym w Chwałowicach znajdowały się 3 sale lekcyjne oraz mieszkanie zajmowane przez kierownika szkoły, Marcina Saramę. Należy dodać, że szkoła w Chwałowicach posiadała wówczas 4-lampowy odbiornik radiowy wykorzystywany przez młodzież, jak również przez mieszkańców wsi, który jednakże uległ zniszczeniu w czasie wojny.


Bardzo ważnym wydarzeniem w dziejach naszej szkoły jest data 20 listopada 1938 r. ? tj. wizyta generała Kazimierza Sosnkowskiego. Generał uświetnił swą obecnością obchody 20-stej rocznicy odzyskania niepodległości. W sąsiedniej miejscowości dokonał inauguracji  budowy szkoły powszechnej, a u nas dokonał otwarcia siedmio-klasowej szkoły powszechnej.

Został przywitany z honorem przez ówczesnego kierownika szkoły ? p. Marcina Saramę, orkiestra szkolna założona przez jego poprzednika p. kierownika Andrzeja Dula zagrała marsza generalskiego, a zaraz potem wystąpił chór Związku Młodzieży Wiejskiej ? założony i prowadzony przez p. Saramę.


Generał Sosnkowski nie ukrywał wzruszenia i podziwu dla występujących, podkreślił przy tym, jak ważna jest rola nauczyciela i księdza w wychowaniu młodego pokolenia w środowisku wiejskim. Z uznaniem odniósł się do ciężkiej, mozolnej pracy chłopów, których nazwał filarem państwa.


Należy dodać w tym miejscu, iż wspomniany wcześniej chór uświetniał nie tylko szkolne, lokalne uroczystości, jego sława szybko wykroczyła poza Chwałowice, dość powiedzieć, że występowali w Warszawie na scenie Teatru Wielkiego, i przed generałem Edwardem Rydzem-Śmigłym.


W 1938 roku nastąpiło połączenie szkoły w Chwałowicach ze szkołą w Witkowicach. Nauczycielkami były do 1954 roku p. Maria Zubyk i p. Stanisława Sarama. Była to szkoła siedmio- klasowa.


Nauczanie religii w okresie międzywojennym i wcześniej w czasach Galicji prowadzili wikarzy z Pniowa. Młodzi księża byli dowożeni do Chwałowic furmanką na koszt gminy.


Agresja niemiecka na Polskę 1 września 1939 roku uniemożliwiła tradycyjne rozpoczęcie roku. Nastąpiło ono dopiero 15.11.1939 r. na wyraźne polecenie niemieckiej komendantury wojskowej. Niemcy nakazali przerwanie nauczania historii, geografii, literatury, nauki o Polsce współczesnej oraz gimnastyki, strasząc surowymi karami. Podręczniki i pomoce naukowe do tych przedmiotów wraz  dokumentacją szkolną zostały przejęte przez Niemców. Stanisława (Helena) Sarama kierująca w tym czasie szkołą nie uległa presji okupanta. Część podręczników do historii, geografii, mapy historyczne i dokumentację szkolną ukryła. Okupantowi nie oddano również radia, które zostało zakopane ale źle zabezpieczone uległo zniszczeniu. Pełną odwagi cywilnej i heroizmu postawę Stanisławy Saramy,  należy uznać za pierwszą formę konspiracji w Chwałowicach. Warunki egzystencji nauczycieli w Chwałowicach były ciężkie i dlatego nie byli dodatkowo zbytnio szykanowani. Byli odpowiedzialni za terminowe dostarczanie przez mieszkańców kontyngentów , jak też propagandę i polityczne myślenie. Kierownik szkoły Władysław Bałka 09.09.1942 roku wyszedł cało z łapanki przeprowadzonej przez Niemców na terenie wsi, następnie uniknął śmierci 9 lipca 1943 roku w czasie akcji pacyfikacyjnej na Zasaniu po likwidacji przez ruch oporu posterunku żandarmerii we Wrzawach. (ponad rok ukrywał się poza domem) W 1944 roku był szykanowany przez wójta gminy Radomyśl Michała Kusia, ?wielkiego przyjaciela Niemców?, Po spaleniu przez okupanta 2 lutego 1944 roku Łążku Chwałowskiego stanowiącego przysiółek Chwałowic, nauka w tutejszej szkole odbywała się tylko wtedy, gdy w pobliżu nie było Niemców. Władysław Bałka zorganizował w Chwałowicach komplety tajnego nauczania na poziomie szkoły powszechnej, gdzie razem z Heleną Zagórską i Marią Zubyk prowadzili naukę historii i geografii w ramach innych przedmiotów głównie języka polskiego.


Na szczęście Opatrzność zrządziła, że budynek szkoły nie ucierpiał przez działania wojenne, toteż 1 września 1945 r. bez większych problemów mógł rozpocząć się w nim nowy rok szkolny.


Szkoła była prowadzona do października 1948 roku przez Władysława Bałkę, po nim kierownictwo obejmowali kolejno: Józef Romacki, Zbigniew Strażewski, Maria Zubyk, Wawrzyniec Duma, Karol Molisak, Józef Gumieniak, Jan Wlazło, Marian Kułaga.


W Protokołach Rady Pedagogicznej z 20 czerwca 1956 r. istnieje wzmianka o  powstaniu Komitetu Budowy Szkoły, a z 09.11.1956 r. jest mowa o złych warunkach, przechodzeniu dzieci z jednego budynku do drugiego, które są dość odległe. Te niedogodne, uciążliwe warunki doprowadziły do powołania Komitetu Budowy Szkoły, którego przewodniczącym został Eugeniusz Jędral. Kierownikiem budowy od strony technicznej i nadzoru był Jan Kozłowski.


Dobudowano dwie klasy na parterze i piętro szkoły. Na parterze mieściła się sala gimnastyczno - widowiskowa. W budowie uczestniczyli wszyscy mieszkańcy. Organizowane były przez Komitet Budowy Szkoły: sprzedaż działek, loterie fantowe, festyny, zbiórki po domach. Najwięcej informacji o przebiegu budowy szkoły znajduje się w protokołach zebrań wiejskich.



1 września 1966 r. powstała szkoła 8-klasowa.

W czasie sprawowania kierownictwa przez Mariana Kułagę wykonano elewację szkoły, ogrodzenie. Dyrektor Marian Kułaga, oddany środowisku, zaangażowany w pracę z dziećmi i młodzieżą. Z jego inicjatywy po przerwie wojennej w naszej szkole zaczął działać Związek Harcerstwa Polskiego. Jako miłośnik przyrody, zapalony myśliwy nawiązał współpracę społeczności szkolnej z Wojskowym Kołem Myśliwskim z Mielca ?Sęp?. Ta współpraca to dokarmianie zwierząt, nauka tropienia ich śladów, ale przede wszystkim najbardziej zapamiętana frajda przez każdego, kto jej doświadczył, tj. lot prawdziwym samolotem.


Funkcję dyrektorów szkoły pełnili kolejno: Stanisław Bzdal, Zofia Krawiec, Stanisław Bzdal, Alicja Rybak, Stanisław Bzdal, Janina Bzdal, Dariusz Żmuda, Wioletta Maślach, Janina Bzdal. Obecnie dyrektorem Zespołu Szkół w Chwałowicach jest p. Wioletta Maślach.


W czasie, gdy dyrektorem był Stanisław Bzdal wybudowano szatnię szkolną, wymieniono część  okien i drzwi. Warto przypomnieć, że myśląc dość odważnie, to dyrektor Bzdal przedsięwziął pierwsze kroki związane z budową sali gimnastycznej, dokonując zamiany działek pod jej budowę.


W1997 r., gdy obowiązki dyrektora pełniła p. Alicja Rybak wymieniono dach na budynku szkolnym.


1 września 1999r. założono Zespół Szkół Publicznych w Chwałowicach, w skład którego wchodziły: Publiczna Szkoła Podstawowa w Chwałowicach i Publiczne Gimnazjum w Chwałowicach.


W listopadzie 1999 r. została założona 47 Drużyna Harcerzy Starszych im. Emilii Plater. Drużyna działała do 31.08.2000 r. Drużynowym był Janusz Maciurzyński.


01.03.2001 r. została założona 46 Drużyna Harcerska im. Jana Pawła II. Drużyna liczyła 38 harcerzy. Funkcję drużynowej pełniła Wioletta Maślach. W tym samym czasie została założona również Drużyna Zuchowa ?Poszukiwacze Przygód?. Drużynową była Renata Majewska. Drużyny działały do 31.08.2007 roku.

1 września 2001r. Rada Gminy zlikwidowała Publiczne Gimnazjum w Chwałowicach i uczniowie gimnazjum uczęszczali do Publicznego Gimnazjum w Antoniowie, które mieściło się w dwóch budynkach: PSP w Chwałowicach i PSP w Antoniowie do 31 sierpnia 2005 r.


22.10.2002 r. wmurowano kamień węgielny pod budowę sali gimnastycznej. Warunkiem rozpoczęcia budowy sali przy szkole było pozyskanie wkładu własnego. Dlatego też nastąpiło pospolite ruszenie: mieszkańcy zorganizowali zbiórkę pieniędzy po domach i zostało założone z inicjatywy pani dyrektor Janiny Bzdal i całego grona pedagogicznego Stowarzyszenie Wspierania Inicjatyw Lokalnych w Chwałowicach, które było pierwszym stowarzyszeniem pożytku publicznego w Gminie Radomyśl nad Sanem. Ówczesnymi władzami stowarzyszenia byli: Stanisław Olech, Zbigniew Kozłowski, Wiesław Pasztaleniec, Wiesław Zbydniowski, Leokadia Gugała i Adam Puka.


W 2003 r. otwarta została pracownia komputerowa, która została wyposażona w 15 stanowisk komputerowych połączonych w sieć oraz urządzenie wielofunkcyjne ze środków  ARiMR . W ramach programu p. Zofia Moskal i p. Dariusz Żmuda prowadzili kursy komputerowe dla mieszkańców wsi. Uroczystego otwarcia pracowni dokonali: p. Jan Pyrkosz ? Wójt Gminy Radomyśl n. Sanem, p. Marek Pater ? przewodniczący Rady Gminy o raz p. Dyrektor Wioletta Maślach.

W tym samym roku wymieniono okna w całym budynku szkolnym.

15.02.2003 r. powstał Dziecięcy Zespół Taneczny ?Sanowiślaczki?. Pomysłodawcą był pan Stanisław Kosiński ? radny. Do zespołu należy  50 dzieci z ZS w Chwałowicach i Antoniowa. Choreografem do roku 2009 był Marek Zaręba, a od 2009 Anna Strusińska. Opiekunami zespołu są Ewa Kozłowska i Anna Czuj.


Od 04.05.2004 r. szkoła realizowała trzy letni Ogólnopolski Program Edukacyjny ?Wisła bezpieczna, czysta, piękna?. Zajęła II miejsce za zorganizowanie Święta Wisły. Szkołę do programu zgłosiła p. Janina Sarwa, która wspólnie z p. Jolantą Fietko koordynowała projekt.

1 września 2004r. powołano Zespół Szkół w Chwałowicach w skład którego wchodziły: PSP w Chwałowicach, Szkoła Filialna w Witkowicach


1 września 2005r. zlikwidowano Szkołę Filialną w Witkowicach, która obejmowała klasy I i II nauczania początkowego. Uczniowie tej szkoły uczęszczali do PSP w Chwałowicach.


Od 1 września 2005 r. Rada Gminy założyła Publiczne Gimnazjum w Chwałowicach i od tej pory szkoła istnieje jako Zespół Szkół w Chwałowicach.


W 2005 r. oddano do użytku salę gimnastyczną i wykonano nową elewację na starej części szkoły.


W 2005 roku szkoła brała udział w projekcie ?Kierunek ? Lepsza Przyszłość? w ramach programu Przemiany w Regionie ?Rita - 2005? współfinansowany przez Polsko ? Amerykańską Fundację Wolności oraz Fundacje Edukacja dla Demokracji. Realizowany był w okresie od 01.12.2005 r. do 31.05.2006 r. przez ZS w Chwałowicach przy współpracy z Urzędem Gminy i Centrum Kultury w Radomyślu n/Sanem. Był on kontynuacją współpracy i partnerstwa między Gminą Radomyśl a miastem Radechów na Ukrainie. Koordynatorem projektu była Alicja Rybak.


Kolejna data zapisana złotymi zgłoskami na kartach naszej historii to 24.05.2007r. - nadanie imienia Jana Pawła II  Publicznej Szkole Podstawowej w Chwałowicach. Pani dyrektor Janina Bzdal i całe grono nauczycielskie, kierując się sugestią ówczesnego proboszcza, ks. Zygmunta Wnukowskiego, katechety w naszej szkole, podjęła decyzję o nadaniu Szkole Podstawowej im. Jana Pawła II. Procedura ruszyła, Kuria, władze oświatowe,  Rada Gminy i Wójt jednogłośnie zaakceptowali ten zamiar i 24 maja 2007 r. w obecności ks. biskupa Andrzeja Dzięgi z osobistym błogosławieństwem następcy naszego patrona ? tj. papieża Benedykta XVI- tego ? naszej szkole zostało nadane Imię Jana Pawła II ? dodajmy ? Błogosławionego.


01.09.2009 r. ? Powstał Punkt Przedszkolny w Zespole  Szkół w Chwałowicach w ramach realizacji projektu pt.: ?Przedszkole Jasia i Małgosi? współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Projekt ruszył dzięki pani wizytator Wioletcie Durdzie, która zachęciła panią dyrektor Wiolettę Maślach, p. Agnieszkę Kuzdralińską ? Dyl i p. Dorotę Majewską do podjęcia trudu utworzenia przedszkola.


01.03.2011 r. został założony  Zespół instrumentalno ? wokalny ?Świt? w ramach realizacji projektu współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Projekt jest realizowany do 31.12.2011 r. W projekcie bierze udział 45 dzieci. Koordynatorzy projektu to: Wioletta Maślach, Dorota Majewska.


I wydarzenie zapisane na ostatniej karcie ? tej najnowszej historii ? to oddanie do użytku Orlika, o którym można krótko powiedzieć ? nic dla nas ? bez nas.


Najwcześniej istniała w zabudowaniach dworskich w Ludwinie szkółka prowadzona przez córkę właściciela, Ludwikę Jabłoszewską. Uczono w niej od św. Mikołaja do św. Wojciecha.

W latach 40-tych XIX wieku w rejonie Chwałowic zaczęły się pojawiać szkółki gminne zwane popularnie ?zimowymi?. Były one utrzymywane przez gminy lub samych chłopów. Niekiedy otrzymywały wsparcie w postaci lokalu, czy opału od miejscowych dziedziców. Nauczanie w tego typu placówkach ograniczało się zazwyczaj do miesięcy zimowych, dzięki czemu szkoła nie przeszkadzała chłopom w wykorzystywaniu potomstwa do pracy w polu.

Warunki takiej ?zimowej? nauki były bardzo prymitywne. Uczeń miał tabliczkę i rysik, ale z elementarzem i miejscem w ławce już były problemy. Nauczycielami w takich szkółkach byli z reguły ?światlejsi? chłopi, pisarze gminni lub wysłużeni żołnierze.

Poziom kształcenia zależny był w tych szkołach od wiedzy i sumienia nauczyciela oraz ciągłości nauczania, przez co najmniej kilka zim, a z tym różnie bywało. Zapału i środków starczało bowiem tylko na ?jeden sezon?. Dla większości gmin ?szkółka zimowa?, do momentu powstania w danej miejscowości szkoły etatowej, stanowiła jedyną możliwość wyrwania się z okopów analfabetyzmu.

Szlachcie nadal nie zależało na kształceniu poddanych, zaś lokalne gminy rzadko były w stanie ze swych skromnych środków utrzymać nauczyciela i budynek szkoły. Tym bardziej należy podkreślić fakt utrzymania takowej naszej miejscowości.

Najwcześniej odnotowana została szkółka zimowa w Chwałowicach w I połowie XIX w., w której Józef Mayer nauczał 42 uczniów.

Niektóre dokumenty diecezjalne jednoznacznie wskazują na istnienie szkółki gminnej w Chwałowicach, choć trzeba zaznaczyć, że w latach 1847-1852 była ona ?nieobsadzona?. Nauczycielami byli Szymon Baran, Szczepan Sech, Franciszek Dzikowski, Stefan Cichomski, a przez całą dekadę lat 60-tych Ferdynand Sech.

Edukację ?zimową? w ramach szkółki gminnej kontynuowano w Chwałowicach jeszcze wiele lat po uzyskaniu autonomii.

W latach 70-tych bądź 80-tych w tutejszej szkole uczyli Ferdynand Lech, Daca i Sobniarz.

Pierwsze informacje o jedno-klasowej szkole ludowej w Chwałowicach pojawiły się w dokumentach z lat 1886-1887. Była ona wówczas również placówką niezorganizowaną, a nauczaniem dzieci zajmował się Michał Leba. Sytuacja zmieniła się dopiero w roku szkolnym 1887/88, od kiedy to zaczęła funkcjonować tu właściwa szkoła jedno-klasowa.

Datę tę można przyjąć za początek istnienia szkoły etatowej w Chwałowicach.

W protokole Rady Szkolnej w Chwałowicach z dnia 6 września 1889 roku baron Adam Horoch w obecności członków rady: Szymona Maja, Kacpra Maciąga, Jana Gugały, Jana Suszka, ks. Jędrzeja Różyckiego i ówczesnego nauczyciela Andrzeja Świerczka ofiarował na rzecz szkoły z dóbr dworskich plac położony naprzeciw Urzędu Cłowego w Chwałowicach i materiał na jego ogrodzenie ? dzisiejszy plac szkolny.

Do roku 1908 w Chwałowicach zatrudniony był tylko jeden nauczyciel. Dwa lata później w tutejszej szkole pracowały już trzy osoby. Józef Cetnarski jako pierwszy pełnił funkcję kierownika naszej szkoły.

Po pożarach jakie strawiły drewniane budynki szkolne, nauka odbywała się w trzech odrębnych budynkach wynajmowanych przez gminę u miejscowych gospodarzy. Wtedy też zapadła decyzja o budowie nowej szkoły. Decyzja była radykalna, warunki niełatwe, ale dzięki zaangażowaniu i determinacji wszystkich mieszkańców dwa lata później szkoła została oddana do użytku. Był rok 1911 ? stąd dzisiejsze święto.

Przez długi okres chwałowska szkoła pozostawała placówką jedno-klasową, ponieważ dopiero w 1912 roku została przekształcona w szkołę dwu-klasową. Od 1913 roku do 1935 r. szkołę prowadził Andrzej Dul.

Na uwagę zasługuje fakt odnotowany 7 października 1915 roku o stacjonowaniu w szkole naszych wojsk w związku z czym zniszczeniu uległ sprzęt i meble na kwotę 3082 Koron.

Od 1922 r. w Chwałowicach istniała już jako trzy-klasowa szkoła powszechna licząca 7 oddziałów.

W dokumencie z 20 stycznia 1928 roku odnotowano, iż w trzy-klasowej szkole w Chwałowicach naukę pobierało 162 uczniów.

Według danych z lat 1933 ? 1935 w murowanym budynku szkolnym w Chwałowicach znajdowały się 3 sale lekcyjne oraz mieszkanie zajmowane przez kierownika szkoły, Marcina Saramę. Należy dodać, że szkoła w Chwałowicach posiadała wówczas 4-lampowy odbiornik radiowy wykorzystywany przez młodzież, jak również przez mieszkańców wsi, który jednakże uległ zniszczeniu w czasie wojny.

Bardzo ważnym wydarzeniem w dziejach naszej szkoły jest data 20 listopada 1938 r. ? tj. wizyta generała Kazimierza Sosnkowskiego. Generał uświetnił swą obecnością obchody 20-stej rocznicy odzyskania niepodległości. W sąsiedniej miejscowości dokonał inauguracji budowy szkoły powszechnej, a u nas dokonał otwarcia siedmio-klasowej szkoły powszechnej.

Został przywitany z honorem przez ówczesnego kierownika szkoły ? p. Marcina Saramę, orkiestra szkolna założona przez jego poprzednika p. kierownika Andrzeja Dula zagrała marsza generalskiego, a zaraz potem wystąpił chór Związku Młodzieży Wiejskiej ? założony i prowadzony przez p. Saramę.

Generał Sosnkowski nie ukrywał wzruszenia i podziwu dla występujących, podkreślił przy tym, jak ważna jest rola nauczyciela i księdza w wychowaniu młodego pokolenia w środowisku wiejskim. Z uznaniem odniósł się do ciężkiej, mozolnej pracy chłopów, których nazwał filarem państwa.

Należy dodać w tym miejscu, iż wspomniany wcześniej chór uświetniał nie tylko szkolne, lokalne uroczystości, jego sława szybko wykroczyła poza Chwałowice, dość powiedzieć, że występowali w Warszawie na scenie Teatru Wielkiego, i przed generałem Edwardem Rydzem-Śmigłym.

W 1938 roku nastąpiło połączenie szkoły w Chwałowicach ze szkołą w Witkowicach. Nauczycielkami były do 1954 roku p. Maria Zubyk i p. Stanisława Sarama. Była to szkoła siedmio- klasowa.

Nauczanie religii w okresie międzywojennym i wcześniej w czasach Galicji prowadzili wikarzy z Pniowa. Młodzi księża byli dowożeni do Chwałowic furmanką na koszt gminy.

Agresja niemiecka na Polskę 1 września 1939 roku uniemożliwiła tradycyjne rozpoczęcie roku. Nastąpiło ono dopiero 15.11.1939 r. na wyraźne polecenie niemieckiej komendantury wojskowej. Niemcy nakazali przerwanie nauczania historii, geografii, literatury, nauki o Polsce współczesnej oraz gimnastyki, strasząc surowymi karami. Podręczniki i pomoce naukowe do tych przedmiotów wraz dokumentacją szkolną zostały przejęte przez Niemców. Stanisława (Helena) Sarama kierująca w tym czasie szkołą nie uległa presji okupanta. Część podręczników do historii, geografii, mapy historyczne i dokumentację szkolną ukryła. Okupantowi nie oddano również radia, które zostało zakopane ale źle zabezpieczone uległo zniszczeniu. Pełną odwagi cywilnej i heroizmu postawę Stanisławy Saramy, należy uznać za pierwszą formę konspiracji w Chwałowicach. Warunki egzystencji nauczycieli w Chwałowicach były ciężkie i dlatego nie byli dodatkowo zbytnio szykanowani. Byli odpowiedzialni za terminowe dostarczanie przez mieszkańców kontyngentów , jak też propagandę i polityczne myślenie. Kierownik szkoły Władysław Bałka 09.09.1942 roku wyszedł cało z łapanki przeprowadzonej przez Niemców na terenie wsi, następnie uniknął śmierci 9 lipca 1943 roku w czasie akcji pacyfikacyjnej na Zasaniu po likwidacji przez ruch oporu posterunku żandarmerii we Wrzawach. (ponad rok ukrywał się poza domem) W 1944 roku był szykanowany przez wójta gminy Radomyśl Michała Kusia, ?wielkiego przyjaciela Niemców?, Po spaleniu przez okupanta 2 lutego 1944 roku Łążku Chwałowskiego stanowiącego przysiółek Chwałowic, nauka w tutejszej szkole odbywała się tylko wtedy, gdy w pobliżu nie było Niemców. Władysław Bałka zorganizował w Chwałowicach komplety tajnego nauczania na poziomie szkoły powszechnej, gdzie razem z Heleną Zagórską i Marią Zubyk prowadzili naukę historii i geografii w ramach innych przedmiotów głównie języka polskiego.

Na szczęście Opatrzność zrządziła, że budynek szkoły nie ucierpiał przez działania wojenne, toteż 1 września 1945 r. bez większych problemów mógł rozpocząć się w nim nowy rok szkolny.

Szkoła była prowadzona do października 1948 roku przez Władysława Bałkę, po nim kierownictwo obejmowali kolejno: Józef Romacki, Zbigniew Strażewski, Maria Zubyk, Wawrzyniec Duma, Karol Molisak, Józef Gumieniak, Jan Wlazło, Marian Kułaga.

W Protokołach Rady Pedagogicznej z 20 czerwca 1956 r. istnieje wzmianka o powstaniu Komitetu Budowy Szkoły, a z 09.11.1956 r. jest mowa o złych warunkach, przechodzeniu dzieci z jednego budynku do drugiego, które są dość odległe. Te niedogodne, uciążliwe warunki doprowadziły do powołania Komitetu Budowy Szkoły, którego przewodniczącym został Eugeniusz Jędral. Kierownikiem budowy od strony technicznej i nadzoru był Jan Kozłowski.

Dobudowano dwie klasy na parterze i piętro szkoły. Na parterze mieściła się sala gimnastyczno - widowiskowa. W budowie uczestniczyli wszyscy mieszkańcy. Organizowane były przez Komitet Budowy Szkoły: sprzedaż działek, loterie fantowe, festyny, zbiórki po domach. Najwięcej informacji o przebiegu budowy szkoły znajduje się w protokołach zebrań wiejskich.

1 września 1966 r. powstała szkoła 8-klasowa.

W czasie sprawowania kierownictwa przez Mariana Kułagę wykonano elewację szkoły, ogrodzenie. Dyrektor Marian Kułaga, oddany środowisku, zaangażowany w pracę z dziećmi i młodzieżą. Z jego inicjatywy po przerwie wojennej w naszej szkole zaczął działać Związek Harcerstwa Polskiego. Jako miłośnik przyrody, zapalony myśliwy nawiązał współpracę społeczności szkolnej z Wojskowym Kołem Myśliwskim z Mielca ?Sęp?. Ta współpraca to dokarmianie zwierząt, nauka tropienia ich śladów, ale przede wszystkim najbardziej zapamiętana frajda przez każdego, kto jej doświadczył, tj. lot prawdziwym samolotem.

Funkcję dyrektorów szkoły pełnili kolejno: Stanisław Bzdal, Zofia Krawiec, Stanisław Bzdal, Alicja Rybak, Stanisław Bzdal, Janina Bzdal, Dariusz Żmuda, Wioletta Maślach, Janina Bzdal. Obecnie dyrektorem Zespołu Szkół w Chwałowicach jest p. Wioletta Maślach.

W czasie, gdy dyrektorem był Stanisław Bzdal wybudowano szatnię szkolną, wymieniono część okien i drzwi. Warto przypomnieć, że myśląc dość odważnie, to dyrektor Bzdal przedsięwziął pierwsze kroki związane z budową sali gimnastycznej, dokonując zamiany działek pod jej budowę.

W1997 r., gdy obowiązki dyrektora pełniła p. Alicja Rybak wymieniono dach na budynku szkolnym.

1 września 1999r. założono Zespół Szkół Publicznych w Chwałowicach, w skład którego wchodziły: Publiczna Szkoła Podstawowa w Chwałowicach i Publiczne Gimnazjum w Chwałowicach.

W listopadzie 1999 r. została założona 47 Drużyna Harcerzy Starszych im. Emilii Plater. Drużyna działała do 31.08.2000 r. Drużynowym był Janusz Maciurzyński.

01.03.2001 r. została założona 46 Drużyna Harcerska im. Jana Pawła II. Drużyna liczyła 38 harcerzy. Funkcję drużynowej pełniła Wioletta Maślach. W tym samym czasie została założona również Drużyna Zuchowa ?Poszukiwacze Przygód?. Drużynową była Renata Majewska. Drużyny działały do 31.08.2007 roku.

1 września 2001r. Rada Gminy zlikwidowała Publiczne Gimnazjum w Chwałowicach i uczniowie gimnazjum uczęszczali do Publicznego Gimnazjum w Antoniowie, które mieściło się w dwóch budynkach: PSP w Chwałowicach i PSP w Antoniowie do 31 sierpnia 2005 r.

22.10.2002 r. wmurowano kamień węgielny pod budowę sali gimnastycznej. Warunkiem rozpoczęcia budowy sali przy szkole było pozyskanie wkładu własnego. Dlatego też nastąpiło pospolite ruszenie: mieszkańcy zorganizowali zbiórkę pieniędzy po domach i zostało założone z inicjatywy pani dyrektor Janiny Bzdal i całego grona pedagogicznego Stowarzyszenie Wspierania Inicjatyw Lokalnych w Chwałowicach, które było pierwszym stowarzyszeniem pożytku publicznego w Gminie Radomyśl nad Sanem. Ówczesnymi władzami stowarzyszenia byli: Stanisław Olech, Zbigniew Kozłowski, Wiesław Pasztaleniec, Wiesław Zbydniowski, Leokadia Gugała i Adam Puka.

W 2003 r. otwarta została pracownia komputerowa, która została wyposażona w 15 stanowisk komputerowych połączonych w sieć oraz urządzenie wielofunkcyjne ze środków ARiMR . W ramach programu p. Zofia Moskal i p. Dariusz Żmuda prowadzili kursy komputerowe dla mieszkańców wsi. Uroczystego otwarcia pracowni dokonali: p. Jan Pyrkosz ? Wójt Gminy Radomyśl n. Sanem, p. Marek Pater ? przewodniczący Rady Gminy o raz p. Dyrektor Wioletta Maślach.

W tym samym roku wymieniono okna w całym budynku szkolnym.

15.02.2003 r. powstał Dziecięcy Zespół Taneczny ?Sanowiślaczki?. Pomysłodawcą był pan Stanisław Kosiński ? radny. Do zespołu należy 50 dzieci z ZS w Chwałowicach i Antoniowa. Choreografem do roku 2009 był Marek Zaręba, a od 2009 Anna Strusińska. Opiekunami zespołu są Ewa Kozłowska i Anna Czuj.

Od 04.05.2004 r. szkoła realizowała trzy letni Ogólnopolski Program Edukacyjny ?Wisła bezpieczna, czysta, piękna?. Zajęła II miejsce za zorganizowanie Święta Wisły. Szkołę do programu zgłosiła p. Janina Sarwa, która wspólnie z p. Jolantą Fietko koordynowała projekt.

1 września 2004r. powołano Zespół Szkół w Chwałowicach w skład którego wchodziły: PSP w Chwałowicach, Szkoła Filialna w Witkowicach

1 września 2005r. zlikwidowano Szkołę Filialną w Witkowicach, która obejmowała klasy I i II nauczania początkowego. Uczniowie tej szkoły uczęszczali do PSP w Chwałowicach.

Od 1 września 2005 r. Rada Gminy założyła Publiczne Gimnazjum w Chwałowicach i od tej pory szkoła istnieje jako Zespół Szkół w Chwałowicach.

W 2005 r. oddano do użytku salę gimnastyczną i wykonano nową elewację na starej części szkoły.

W 2005 roku szkoła brała udział w projekcie ?Kierunek ? Lepsza Przyszłość? w ramach programu Przemiany w Regionie ?Rita - 2005? współfinansowany przez Polsko ? Amerykańską Fundację Wolności oraz Fundacje Edukacja dla Demokracji. Realizowany był w okresie od 01.12.2005 r. do 31.05.2006 r. przez ZS w Chwałowicach przy współpracy z Urzędem Gminy i Centrum Kultury w Radomyślu n/Sanem. Był on kontynuacją współpracy i partnerstwa między Gminą Radomyśl a miastem Radechów na Ukrainie. Koordynatorem projektu była Alicja Rybak.

Kolejna data zapisana złotymi zgłoskami na kartach naszej historii to 24.05.2007r. - nadanie imienia Jana Pawła II Publicznej Szkole Podstawowej w Chwałowicach. Pani dyrektor Janina Bzdal i całe grono nauczycielskie, kierując się sugestią ówczesnego proboszcza, ks. Zygmunta Wnukowskiego, katechety w naszej szkole, podjęła decyzję o nadaniu Szkole Podstawowej im. Jana Pawła II. Procedura ruszyła, Kuria, władze oświatowe, Rada Gminy i Wójt jednogłośnie zaakceptowali ten zamiar i 24 maja 2007 r. w obecności ks. biskupa Andrzeja Dzięgi z osobistym błogosławieństwem następcy naszego patrona ? tj. papieża Benedykta XVI- tego ? naszej szkole zostało nadane Imię Jana Pawła II ? dodajmy ? Błogosławionego.

01.09.2009 r. ? Powstał Punkt Przedszkolny w Zespole Szkół w Chwałowicach w ramach realizacji projektu pt.: ?Przedszkole Jasia i Małgosi? współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Projekt ruszył dzięki pani wizytator Wioletcie Durdzie, która zachęciła panią dyrektor Wiolettę

Najwcześniej istniała w zabudowaniach dworskich w Ludwinie szkółka prowadzona przez córkę właściciela, Ludwikę Jabłoszewską. Uczono w niej od św. Mikołaja do św. Wojciecha.


W latach 40-tych XIX wieku w rejonie Chwałowic zaczęły się pojawiać szkółki gminne zwane popularnie ?zimowymi?. Były one utrzymywane przez gminy lub samych chłopów. Niekiedy otrzymywały wsparcie w postaci lokalu, czy opału od miejscowych dziedziców. Nauczanie w tego typu placówkach ograniczało się zazwyczaj do miesięcy zimowych, dzięki czemu szkoła nie przeszkadzała chłopom w wykorzystywaniu potomstwa do pracy w polu.


Warunki takiej ?zimowej? nauki były bardzo prymitywne. Uczeń miał tabliczkę               i rysik, ale z elementarzem i miejscem w ławce już były problemy. Nauczycielami w takich szkółkach byli z reguły ?światlejsi? chłopi, pisarze gminni lub wysłużeni żołnierze.


Poziom kształcenia zależny był w tych szkołach od wiedzy i sumienia nauczyciela oraz ciągłości nauczania, przez co najmniej kilka zim, a z tym różnie bywało. Zapału i środków starczało bowiem tylko na ?jeden sezon?. Dla większości gmin ?szkółka zimowa?, do momentu powstania w danej miejscowości szkoły etatowej, stanowiła jedyną możliwość wyrwania się z okopów analfabetyzmu.


Szlachcie nadal nie zależało na kształceniu poddanych, zaś lokalne gminy rzadko były w stanie ze swych skromnych środków utrzymać nauczyciela i budynek szkoły. Tym bardziej należy podkreślić fakt utrzymania takowej naszej miejscowości.


Najwcześniej odnotowana została szkółka zimowa w Chwałowicach w I połowie XIX w., w której Józef Mayer nauczał 42 uczniów.


Niektóre dokumenty diecezjalne jednoznacznie wskazują na istnienie szkółki gminnej w Chwałowicach, choć trzeba zaznaczyć, że w latach 1847-1852 była ona ?nieobsadzona?. Nauczycielami byli  Szymon Baran, Szczepan Sech, Franciszek Dzikowski, Stefan Cichomski, a przez całą dekadę lat 60-tych Ferdynand Sech.


Edukację ?zimową? w ramach szkółki gminnej kontynuowano w Chwałowicach jeszcze wiele lat po uzyskaniu autonomii.


W latach 70-tych bądź 80-tych w tutejszej szkole uczyli Ferdynand Lech, Daca i Sobniarz.


Pierwsze informacje o jedno-klasowej szkole ludowej w Chwałowicach pojawiły się w dokumentach z lat 1886-1887. Była ona wówczas również placówką niezorganizowaną, a nauczaniem dzieci zajmował się Michał Leba. Sytuacja zmieniła się dopiero w roku szkolnym 1887/88, od kiedy to zaczęła funkcjonować tu właściwa szkoła jedno-klasowa.


Datę tę można przyjąć za początek istnienia szkoły etatowej w Chwałowicach.


W protokole Rady Szkolnej w Chwałowicach z dnia 6 września 1889 roku baron Adam Horoch w obecności członków rady: Szymona Maja, Kacpra Maciąga, Jana Gugały, Jana Suszka, ks. Jędrzeja Różyckiego  i ówczesnego nauczyciela Andrzeja Świerczka ofiarował na rzecz szkoły z dóbr dworskich plac położony naprzeciw Urzędu Cłowego w Chwałowicach i materiał na jego ogrodzenie ? dzisiejszy plac szkolny.


Do roku 1908 w Chwałowicach zatrudniony był tylko jeden nauczyciel. Dwa lata później w tutejszej szkole pracowały już trzy osoby. Józef Cetnarski jako pierwszy pełnił funkcję kierownika naszej szkoły.

Po pożarach jakie strawiły drewniane budynki szkolne, nauka odbywała się w trzech odrębnych budynkach wynajmowanych przez gminę u miejscowych gospodarzy. Wtedy też zapadła decyzja o budowie nowej szkoły. Decyzja była radykalna, warunki niełatwe, ale dzięki zaangażowaniu i determinacji wszystkich mieszkańców dwa lata później szkoła została oddana do użytku. Był rok 1911 ? stąd dzisiejsze święto.


Przez długi okres chwałowska szkoła pozostawała placówką jedno-klasową, ponieważ dopiero w 1912 roku została przekształcona w szkołę dwu-klasową. Od 1913 roku do 1935 r. szkołę prowadził Andrzej Dul.


Na uwagę zasługuje fakt odnotowany 7 października 1915 roku o stacjonowaniu w szkole naszych wojsk w związku z czym zniszczeniu uległ sprzęt i meble na kwotę 3082 Koron.


Od 1922 r. w Chwałowicach istniała już jako trzy-klasowa szkoła powszechna licząca 7 oddziałów.


W dokumencie z 20 stycznia 1928 roku odnotowano, iż w trzy-klasowej szkole w Chwałowicach naukę pobierało 162 uczniów.


Według danych z lat 1933 ? 1935 w murowanym budynku szkolnym w Chwałowicach znajdowały się 3 sale lekcyjne oraz mieszkanie zajmowane przez kierownika szkoły, Marcina Saramę. Należy dodać, że szkoła w Chwałowicach posiadała wówczas 4-lampowy odbiornik radiowy wykorzystywany przez młodzież, jak również przez mieszkańców wsi, który jednakże uległ zniszczeniu w czasie wojny.


Bardzo ważnym wydarzeniem w dziejach naszej szkoły jest data 20 listopada 1938 r. ? tj. wizyta generała Kazimierza Sosnkowskiego. Generał uświetnił swą obecnością obchody 20-stej rocznicy odzyskania niepodległości. W sąsiedniej miejscowości dokonał inauguracji  budowy szkoły powszechnej, a u nas dokonał otwarcia siedmio-klasowej szkoły powszechnej.

Został przywitany z honorem przez ówczesnego kierownika szkoły ? p. Marcina Saramę, orkiestra szkolna założona przez jego poprzednika p. kierownika Andrzeja Dula zagrała marsza generalskiego, a zaraz potem wystąpił chór Związku Młodzieży Wiejskiej ? założony i prowadzony przez p. Saramę.


Generał Sosnkowski nie ukrywał wzruszenia i podziwu dla występujących, podkreślił przy tym, jak ważna jest rola nauczyciela i księdza w wychowaniu młodego pokolenia w środowisku wiejskim. Z uznaniem odniósł się do ciężkiej, mozolnej pracy chłopów, których nazwał filarem państwa.


Należy dodać w tym miejscu, iż wspomniany wcześniej chór uświetniał nie tylko szkolne, lokalne uroczystości, jego sława szybko wykroczyła poza Chwałowice, dość powiedzieć, że występowali w Warszawie na scenie Teatru Wielkiego, i przed generałem Edwardem Rydzem-Śmigłym.


W 1938 roku nastąpiło połączenie szkoły w Chwałowicach ze szkołą w Witkowicach. Nauczycielkami były do 1954 roku p. Maria Zubyk i p. Stanisława Sarama. Była to szkoła siedmio- klasowa.


Nauczanie religii w okresie międzywojennym i wcześniej w czasach Galicji prowadzili wikarzy z Pniowa. Młodzi księża byli dowożeni do Chwałowic furmanką na koszt gminy.


Agresja niemiecka na Polskę 1 września 1939 roku uniemożliwiła tradycyjne rozpoczęcie roku. Nastąpiło ono dopiero 15.11.1939 r. na wyraźne polecenie niemieckiej komendantury wojskowej. Niemcy nakazali przerwanie nauczania historii, geografii, literatury, nauki o Polsce współczesnej oraz gimnastyki, strasząc surowymi karami. Podręczniki i pomoce naukowe do tych przedmiotów wraz  dokumentacją szkolną zostały przejęte przez Niemców. Stanisława (Helena) Sarama kierująca w tym czasie szkołą nie uległa presji okupanta. Część podręczników do historii, geografii, mapy historyczne i dokumentację szkolną ukryła. Okupantowi nie oddano również radia, które zostało zakopane ale źle zabezpieczone uległo zniszczeniu. Pełną odwagi cywilnej i heroizmu postawę Stanisławy Saramy,  należy uznać za pierwszą formę konspiracji w Chwałowicach. Warunki egzystencji nauczycieli w Chwałowicach były ciężkie i dlatego nie byli dodatkowo zbytnio szykanowani. Byli odpowiedzialni za terminowe dostarczanie przez mieszkańców kontyngentów , jak też propagandę i polityczne myślenie. Kierownik szkoły Władysław Bałka 09.09.1942 roku wyszedł cało z łapanki przeprowadzonej przez Niemców na terenie wsi, następnie uniknął śmierci 9 lipca 1943 roku w czasie akcji pacyfikacyjnej na Zasaniu po likwidacji przez ruch oporu posterunku żandarmerii we Wrzawach. (ponad rok ukrywał się poza domem) W 1944 roku był szykanowany przez wójta gminy Radomyśl Michała Kusia, ?wielkiego przyjaciela Niemców?, Po spaleniu przez okupanta 2 lutego 1944 roku Łążku Chwałowskiego stanowiącego przysiółek Chwałowic, nauka w tutejszej szkole odbywała się tylko wtedy, gdy w pobliżu nie było Niemców. Władysław Bałka zorganizował w Chwałowicach komplety tajnego nauczania na poziomie szkoły powszechnej, gdzie razem z Heleną Zagórską i Marią Zubyk prowadzili naukę historii i geografii w ramach innych przedmiotów głównie języka polskiego.


Na szczęście Opatrzność zrządziła, że budynek szkoły nie ucierpiał przez działania wojenne, toteż 1 września 1945 r. bez większych problemów mógł rozpocząć się w nim nowy rok szkolny.


Szkoła była prowadzona do października 1948 roku przez Władysława Bałkę, po nim kierownictwo obejmowali kolejno: Józef Romacki, Zbigniew Strażewski, Maria Zubyk, Wawrzyniec Duma, Karol Molisak, Józef Gumieniak, Jan Wlazło, Marian Kułaga.


W Protokołach Rady Pedagogicznej z 20 czerwca 1956 r. istnieje wzmianka o  powstaniu Komitetu Budowy Szkoły, a z 09.11.1956 r. jest mowa o złych warunkach, przechodzeniu dzieci z jednego budynku do drugiego, które są dość odległe. Te niedogodne, uciążliwe warunki doprowadziły do powołania Komitetu Budowy Szkoły, którego przewodniczącym został Eugeniusz Jędral. Kierownikiem budowy od strony technicznej i nadzoru był Jan Kozłowski.


Dobudowano dwie klasy na parterze i piętro szkoły. Na parterze mieściła się sala gimnastyczno - widowiskowa. W budowie uczestniczyli wszyscy mieszkańcy. Organizowane były przez Komitet Budowy Szkoły: sprzedaż działek, loterie fantowe, festyny, zbiórki po domach. Najwięcej informacji o przebiegu budowy szkoły znajduje się w protokołach zebrań wiejskich.



1 września 1966 r. powstała szkoła 8-klasowa.

W czasie sprawowania kierownictwa przez Mariana Kułagę wykonano elewację szkoły, ogrodzenie. Dyrektor Marian Kułaga, oddany środowisku, zaangażowany w pracę z dziećmi i młodzieżą. Z jego inicjatywy po przerwie wojennej w naszej szkole zaczął działać Związek Harcerstwa Polskiego. Jako miłośnik przyrody, zapalony myśliwy nawiązał współpracę społeczności szkolnej z Wojskowym Kołem Myśliwskim z Mielca ?Sęp?. Ta współpraca to dokarmianie zwierząt, nauka tropienia ich śladów, ale przede wszystkim najbardziej zapamiętana frajda przez każdego, kto jej doświadczył, tj. lot prawdziwym samolotem.


Funkcję dyrektorów szkoły pełnili kolejno: Stanisław Bzdal, Zofia Krawiec, Stanisław Bzdal, Alicja Rybak, Stanisław Bzdal, Janina Bzdal, Dariusz Żmuda, Wioletta Maślach, Janina Bzdal. Obecnie dyrektorem Zespołu Szkół w Chwałowicach jest p. Wioletta Maślach.


W czasie, gdy dyrektorem był Stanisław Bzdal wybudowano szatnię szkolną, wymieniono część  okien i drzwi. Warto przypomnieć, że myśląc dość odważnie, to dyrektor Bzdal przedsięwziął pierwsze kroki związane z budową sali gimnastycznej, dokonując zamiany działek pod jej budowę.


W1997 r., gdy obowiązki dyrektora pełniła p. Alicja Rybak wymieniono dach na budynku szkolnym.


1 września 1999r. założono Zespół Szkół Publicznych w Chwałowicach, w skład którego wchodziły: Publiczna Szkoła Podstawowa w Chwałowicach i Publiczne Gimnazjum w Chwałowicach.


W listopadzie 1999 r. została założona 47 Drużyna Harcerzy Starszych im. Emilii Plater. Drużyna działała do 31.08.2000 r. Drużynowym był Janusz Maciurzyński.


01.03.2001 r. została założona 46 Drużyna Harcerska im. Jana Pawła II. Drużyna liczyła 38 harcerzy. Funkcję drużynowej pełniła Wioletta Maślach. W tym samym czasie została założona również Drużyna Zuchowa ?Poszukiwacze Przygód?. Drużynową była Renata Majewska. Drużyny działały do 31.08.2007 roku.

1 września 2001r. Rada Gminy zlikwidowała Publiczne Gimnazjum w Chwałowicach i uczniowie gimnazjum uczęszczali do Publicznego Gimnazjum w Antoniowie, które mieściło się w dwóch budynkach: PSP w Chwałowicach i PSP w Antoniowie do 31 sierpnia 2005 r.


22.10.2002 r. wmurowano kamień węgielny pod budowę sali gimnastycznej. Warunkiem rozpoczęcia budowy sali przy szkole było pozyskanie wkładu własnego. Dlatego też nastąpiło pospolite ruszenie: mieszkańcy zorganizowali zbiórkę pieniędzy po domach i zostało założone z inicjatywy pani dyrektor Janiny Bzdal i całego grona pedagogicznego Stowarzyszenie Wspierania Inicjatyw Lokalnych w Chwałowicach, które było pierwszym stowarzyszeniem pożytku publicznego w Gminie Radomyśl nad Sanem. Ówczesnymi władzami stowarzyszenia byli: Stanisław Olech, Zbigniew Kozłowski, Wiesław Pasztaleniec, Wiesław Zbydniowski, Leokadia Gugała i Adam Puka.


W 2003 r. otwarta została pracownia komputerowa, która została wyposażona w 15 stanowisk komputerowych połączonych w sieć oraz urządzenie wielofunkcyjne ze środków  ARiMR . W ramach programu p. Zofia Moskal i p. Dariusz Żmuda prowadzili kursy komputerowe dla mieszkańców wsi. Uroczystego otwarcia pracowni dokonali: p. Jan Pyrkosz ? Wójt Gminy Radomyśl n. Sanem, p. Marek Pater ? przewodniczący Rady Gminy o raz p. Dyrektor Wioletta Maślach.

W tym samym roku wymieniono okna w całym budynku szkolnym.

15.02.2003 r. powstał Dziecięcy Zespół Taneczny ?Sanowiślaczki?. Pomysłodawcą był pan Stanisław Kosiński ? radny. Do zespołu należy  50 dzieci z ZS w Chwałowicach i Antoniowa. Choreografem do roku 2009 był Marek Zaręba, a od 2009 Anna Strusińska. Opiekunami zespołu są Ewa Kozłowska i Anna Czuj.


Od 04.05.2004 r. szkoła realizowała trzy letni Ogólnopolski Program Edukacyjny ?Wisła bezpieczna, czysta, piękna?. Zajęła II miejsce za zorganizowanie Święta Wisły. Szkołę do programu zgłosiła p. Janina Sarwa, która wspólnie z p. Jolantą Fietko koordynowała projekt.

1 września 2004r. powołano Zespół Szkół w Chwałowicach w skład którego wchodziły: PSP w Chwałowicach, Szkoła Filialna w Witkowicach


1 września 2005r. zlikwidowano Szkołę Filialną w Witkowicach, która obejmowała klasy I i II nauczania początkowego. Uczniowie tej szkoły uczęszczali do PSP w Chwałowicach.


Od 1 września 2005 r. Rada Gminy założyła Publiczne Gimnazjum w Chwałowicach i od tej pory szkoła istnieje jako Zespół Szkół w Chwałowicach.


W 2005 r. oddano do użytku salę gimnastyczną i wykonano nową elewację na starej części szkoły.


W 2005 roku szkoła brała udział w projekcie ?Kierunek ? Lepsza Przyszłość? w ramach programu Przemiany w Regionie ?Rita - 2005? współfinansowany przez Polsko ? Amerykańską Fundację Wolności oraz Fundacje Edukacja dla Demokracji. Realizowany był w okresie od 01.12.2005 r. do 31.05.2006 r. przez ZS w Chwałowicach przy współpracy z Urzędem Gminy i Centrum Kultury w Radomyślu n/Sanem. Był on kontynuacją współpracy i partnerstwa między Gminą Radomyśl a miastem Radechów na Ukrainie. Koordynatorem projektu była Alicja Rybak.


Kolejna data zapisana złotymi zgłoskami na kartach naszej historii to 24.05.2007r. - nadanie imienia Jana Pawła II  Publicznej Szkole Podstawowej w Chwałowicach. Pani dyrektor Janina Bzdal i całe grono nauczycielskie, kierując się sugestią ówczesnego proboszcza, ks. Zygmunta Wnukowskiego, katechety w naszej szkole, podjęła decyzję o nadaniu Szkole Podstawowej im. Jana Pawła II. Procedura ruszyła, Kuria, władze oświatowe,  Rada Gminy i Wójt jednogłośnie zaakceptowali ten zamiar i 24 maja 2007 r. w obecności ks. biskupa Andrzeja Dzięgi z osobistym błogosławieństwem następcy naszego patrona ? tj. papieża Benedykta XVI- tego ? naszej szkole zostało nadane Imię Jana Pawła II ? dodajmy ? Błogosławionego.


01.09.2009 r. ? Powstał Punkt Przedszkolny w Zespole  Szkół w Chwałowicach w ramach realizacji projektu pt.: ?Przedszkole Jasia i Małgosi? współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Projekt ruszył dzięki pani wizytator Wioletcie Durdzie, która zachęciła panią dyrektor Wiolettę Maślach, p. Agnieszkę Kuzdralińską ? Dyl i p. Dorotę Majewską do podjęcia trudu utworzenia przedszkola.


01.03.2011 r. został założony  Zespół instrumentalno ? wokalny ?Świt? w ramach realizacji projektu współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Projekt jest realizowany do 31.12.2011 r. W projekcie bierze udział 45 dzieci. Koordynatorzy projektu to: Wioletta Maślach, Dorota Majewska.


I wydarzenie zapisane na ostatniej karcie ? tej najnowszej historii ? to oddanie do użytku Orlika, o którym można krótko powiedzieć ? nic dla nas ? bez nas. My też tam byliśmy, o czym wie większość tu dzisiaj zebranych.


Maślach, p. Agnieszkę Kuzdralińską ? Dyl i p. Dorotę Majewską do podjęcia trudu utworzenia przedszkola.

01.03.2011 r. został założony Zespół instrumentalno ? wokalny ?Świt? w ramach realizacji projektu współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Projekt jest realizowany do 31.12.2011 r. W projekcie bierze udział 45 dzieci. Koordynatorzy projektu to: Wioletta Maślach, Dorota Majewska.

I wydarzenie zapisane na ostatniej karcie ? tej najnowszej historii ? to oddanie do użytku Orlika, o którym można krótko powiedzieć ? nic dla nas ? bez nas. My też tam byliśmy, o czym wie większość tu dzisiaj zebranych.